Tiempo habe que nos conoixemos, ya han pasau qualques anyos dende a primer vegada que nos veyiemos, ¿te’n alcuerdas?, dende allora sintié que ibas a estar una persona prou especial en a mía vida, y con o paso d’os anyos asinas ha estau, no m’entivocaba.
Dende a primer vegada que charremos paré cuenta de toda a enerchía positiva que transmites, una persona ristolera de vez que con carácter, una persona bien intelichent, de feito yes una d’as personas més intelichents que conoixco, que m’encanta sentir-te y aprender tantas cosas de tu, simpaticosa y alegre, buena persona, con un corazón que no le i culle en o peito, una persona a saber qué polida. Con yo siempre yes estada una persona que nunca no ha teniu garra reparo en aduyar-me, en sentir-me, en aconsellar-me, en fer-me brincar una riseta, una persona capable de fer-me ixuplidar totz os problemas en veyer-te. ¡Cómo ixuplidar a tuya mirada y a tuya riseta tant polidas! He de reconoixer que només en mirar-te os uellos ya sentiba y siento una alegría interior que fa que lo millor que tiengo esbote, ixa sensación no la sabría explicar, pues he conoixiu a muita chent pero només me pasa con tu, y ixa sensación me fa a saber qué goi. Yes una persona tant polida per aintro como beroya per difuera. Tiens buena cosa d’amor pa ofrir a la resta d’as personas que son arredol tuyo, y creye-me que ya no queda personas asinas en iste mundo.
Un buen día, u millor dito, una buena nueit, en un tres y no res os nuestros labios se achuntón y ubrión asinas un nuevo camín dentre nusatras, sin ixuplidar totz ixos anyos d’amistat, de feito ixe beso fue un complemento a ixa amistat, y tot lo que venió dimpués no puedo transmitir-lo con parolas sobre un texto, amás estoi que tampoco no sabría, pues nunca antis heba estau tant de buen implaz y tant comodo con una persona como estié con tu. Nunca no m’heba pasau antis sentir tot lo que podié sentir ixa nueit, nueit que no creigo que pueda ixuplidar, mesmo o puesto yera especial, nusatras y per abaixo toda a ciudat, només o cielo y a Luna yeran per dencima de nusatras marcando os nuestros limites, pues mesmo os muixons se’n fuon deixando-nos total libertat pa volar y disfrutar.
Os anyos pasan y as amistatz se pierden u se consolidan, y yo tiengo a graniza suerte de que a nuestra amistat s’ha consolidau y s’ha feito més fuerte. Agora yes tu a persona que le fa falta més carinyo, qui no yes pasando per o millor momento d’a tuya vida, y per ixo quiero caminar iste duro camín chunto a tu, aduyar-te a devantar-te, igual como has feito tu siempre con yo, prebar de fer-te brincar una riseta en tot momento, desfer-nos en un abrazo infinito que nos deixe a ment en blanco, que només nos sintamos una y saber que nos mincharemos o mundo.
Quan salgas d’iste baixón vital, que ye ixo, només un forau en o camín que superarás tant fura como yes estada siempre y bien luego amás, pues tu tiens buena cosa de rasmia pa salir-ne, allora en ixe mesmo momento tornaremos a volar, tornaremos a redir-nos-ne, tornarán as largas charramecas, tornarán tamién as zorreras que escomencipión con un simple hordio, y tornaremos a fer-nos cursas, a veyer mundo, a viachar, a ir-nos-ne t’a placha, t’a montanya… ¡tornaremos a fer una ripa de cosetas chuntas!.
Gracias per totz istos anyos chunto a yo, gracias per estar tant buena persona, per querer-me tanto y, més que més, gracias per deixar-me sin parolas y mesmo sin poder alentar quan te me miras fito-fito. Podría emplir un libro entero con cosas a agradeixer-te.
Te quiero muitismo y nunca no t’ixuplides: ¡TRIGAREMOS VOLAR!.

